Kırmızı çizgilerim

Şiirin Hikayesi

her sabah soğuk bir odada kırmızı çizgilere bakan gözlerim ...kırmızı bile soğuk.

...

her güne yüzümü yıkayışım
aynama merhabayı asışım
gerçek değil
iki su atımı
sonrası
oyuncu gülüşlerime
siyah yıldızlar doğuyor
bilmiyorsun ...



sen ölüyorsun
ben ölüyorum
ölmez otu muyuz ?
sen otları
bilmiyorsun
böğürtlendir gözaltlarım
çalılara takılmış
gelmiyorsun...


Taklamakan da
yüzsuyudur merhametin
arar yolcumu gözlerim
ellerin kara
gözlerin deniz
yolculuklarında
beynin valizlerini dağıtmış
duymuyorsun ...



şimdi ben karkas yüreklerde
dert dayanmaz kolonum
duyamam
nakaratlarında yokum
o ben değilim
kırmızı çizgilere bakarım
her sabah
beyaz ve ayaz bir oda
siyah yıldızlarım
iskeletlerin kemikleri
çatır çatır çatırdar
anlamıyorsun ...



görmemek için gözümü kaparım
kırmızı çizgi tek sıra teyel atar
tam merkezden sinemi
yakalar
ve dikkat
yüksek gerilim tehlikesiyim
bir pedal çıkımı ızgaralarda
saatim yok
sayılarla da aram yok
her yanmayı bir bahar sayarım
arada birde şarkı sararım
kan değil çizgi kırmızı sadece
dikiz aynam
görmüyorsun ...



ölmez otu değil ölen
benim sesizce senden giden
bir ayna ver bakalım
buğusu var mı nefesimin
beraber gideriz elele
sinemde yerleşke yapmış
sessiz kiracım ve ben
latince anlamıyla seviyorum
yengecim
sarınca sararınca
karınca kararınca
sevmiyorsun ...



aşk benimle
ben de aşkla ölüyorum
sen şiirlerinle
armut ağacının çiçeğinde
kimi bekliyorsun ?
ben öldüğümde
sen çoktan ölüyorsun
kırmızı kokusu sarıyor şiiri
gülmüyorsun ?



selma dönmez 18 ağustos 2009