Ana içeriğe atla

Kadifem (kızıma)

tiz sesli şarkıcı söylerdi
hüzün marşı masum şarkının sözleri
’ben bir küçük cezveyim’
şarkın ve sen..en sulu günlerindi
kendine acıdığın o kömürden geceler


aşkta ve yaşamda her savaşta
kaybettiğin an küçülüp bir cebe girecek
sırra kadem basmış ruhu
gömmek isterdin görünmez mezarlara.

dinle şarkını ve ağla kadifem...

mutluluğunda da hıçkırıklarla ağlarsın
acı ve tatlı birbirine sevdalı; ayrılamazlar
yürek ağlarına bakar anlarsın


kahve gözlerde içilmez kahveler
bir nargile içimi tellenmiş sevgiler
sabah beşte gün doğarken aklına gelir
yaşamda kaçırılmış sevgiler.


sevgi bitmez; ara kadifem...


bir çuval incirdir yaşam; hediye sana
ister berbat et, istersen yaşa
dans etmek istersen adımların emrinde
duran ruha kimse hareket emri veremez


ruh çeşmeleri kurur, yeşil çimin üstünde
yürek uyanır gündüze siyah çamur büstünde
donmuş bakışlardadır yenilginin korkusu
sevgisizliğin işaretsel kabusu
ellerini koyacak yer bulamaz.
huzursuz ayaklar oynar yalnızlıklarda.

yaşamayı unutma kendin için; kadifem...


aşk dik durmayı öğretir insana en sonunda
aşksız yaşam mavisi olmayan deniz
ağacı olmayan orman, ruhu olmayan insan
rengi olmayan çiçek, kanadı olmayan arı
düşü olmayan gece ve gecesi olmayan düştür
aşk yaşamı dudaklarından yumuşacık öpüştür.



aşksız yaşam yaşanmaz kadifem...


yaşın önemi kalmaz sevgide
düğüm düğüm şarkılar şiirler
misafirliği kesip gönlünde ev sahibi olmuştur
sevgilinin anımsamadığı kavgaya aldırmazsa narin yüreğin
anlaşılmaz kederini anlarsan bir bakışla
işte o anda onyedi yaşının şarkıları yerini bulmuştur
sevgi çuvallara sığmaz olup
yürek bulutlarından ruh ormanlarına dolmuştur.


sevgi anlamaktır diğer yarını kadifem...


Selma Dönmez 14 temmuz 2009

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kaçmış aşk zamanları...

aşktan korkup kendinden vazgeçen duygular kullanılmayan eşyalar dolabında tozlarına mahkum çocuksu yalnızlıklarda yosun tutar alınganlıklar erik ağaçları sözleşince baharla belki aklına gelir eski sevdalar gönyelenmez, şakül tutmaz acılar dik durmaya çalışırken yaşamda arzın merkezi sevda merkezi değil doğru mu izdüşümlerde aradığın aşklar ? gecenin laciverti içinde biten yolculuklarda sesler bir serçenin rüzgarla boğuşmasında kaybolur duymak için zaman trenine binmelisin düştüğün sağır kuyu duymaz feryadını kırık gitar penası acıtır kalbindeki yaşlı heyecanı antika şarkılar ruhun mola yeridir artık... hep mutlu olmaktan ibaret sanma artılar ve eksilerle dengesizdir yaşam yalnızlığın şalıyla akşamın koyusuna sızar bir akvaryumda kendini hapsettiğin yıllar bir kar yağsa ve sen o sevdiğin gözlerde donsan.. eski bir tebessümün dokunulmazlığında kaybolsan sonbahar bile tükendi elimizde artık bu kış son... sondur bahar sarıya ulaşınca artık kalp suları çekilmiş bir ada bulutlarda kahve içem...

ateşin içnde... Türkan saylan’a...

ışık için çalışanların kıymeti aydınlık sevenlerce bilnmeli...yoksa karanlıklar pusuda...bunun için herşeyi fazlasıyla yapmış bir aydına saygılarımla ---------------------------------------------------------------------------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------- sen hiç ateşin içinde gül yetiştirdin mi? goncaları göremeden seferin bitti mi? o güller ki aydınlık ve hürdü karanlıklar bile o ışıltıyı gördü yangınlarımız suyla sönmese de ağlamıyoruz o bizim onurumuz... sen hiç cüzzamlı hasta gördün mü? ağlayan yürekleri alıp sevdin mi? kok kömürü gönüllere ders verdin mi? ışığı önüne alıp yürüdün mü? ağlamıyoruz o bizim gururumuz... sen hiç özgürlüğün kıymetini demokrasinin erdemini bildin mi kadınların kıymetini? hissettin mi cumhuriyetin titrediğini? yüreğimize aydınlığı küpe ettigini ağlamıyoruz o bizim başneferimiz... insanlık için çalışanlar ölmezler yüreklerde sureti var,silinmezler. ışığı takip eden kardelenler pervane...

Baykuşlar kondu şarkılarıma....

bir saksağanın kanat çırpımında rüzgarla savrulan bir karabiber ağacına son dem kadar acı akşamlarını astı gençliğim... yalnızlığa bilet keserken peronda ayrılık ilk yolcuydun unutmadım sen giderken baykuşlar kondu tüm şarkılarıma gözyaşlarımı besteleyip ruhum güfteleri serpti yeryüzüne sessizce yalnızlar ülkesi aşıkları dinlesin diye... artık uzun yol kenarlarında unutulan eski tahta bir elektirik direği kadar yalnız ve tanrıya yakınım... verilen sözlerin öneminin kalmadığı bu zaman diliminde ellerin gözlerini kapamak kızıl yağmurlarını gizlemek içindir nafile avuç açıp yalvarman... duygusal bir fiyaskoydu hayatım sen tam merkeziyken nişangahımın senden sonra, benden sonra zaman yaldızlı bir hediye kutusunda saklanırken değersizdi verilmemiş bir hediye kadar kurdelesi açılmadan değeri anlaşılmayan... (bu yaşam maratonu finale bir adım kaldı /ödünç alınmış bir zamanda yaşıyoruz ve bu noktada herşey ödül zaten...) selma dönmez 9 ekim cuma ... resim: sina ataman