müsvedde defteridir yaşamın

aşk muacceliyyet kesbederse /deli gömleği ziyandır...







sana bu son şiirim..gömlekten kurtuluncaya dek iyi bak kendine...

--------------------------------------------------------------------------------




ağaçların halay çektiği evlerde
gökyüzü hayal perdesiydi
söğüt altında çalınan zamanlar
meşe palamutundan bebekler
atladığımız çift ipler
düşmelerin ilk denemesi...



dal kırıldı fidanken
topraktan çamur yapıp
çaputlar bağlanmadı; mevsimsizlikten
göz yaşları merhem olmadı üstüne geceleri...


hesapsız bir dönemeçti, dönülmez yıllar
kaza yeri, moloz yığını
enkaz temizlenmeden
kızıl örümcek karar ördü
zamanın parmakları yüreğe değmeden
yakaladı tam mihenk noktasından...



turnaları kör etmeyi şans sayarken
yangınlarda karardı ateş böcekleri..
denedi sabrı yıllar üstümüzde
ne sende tükendi , ne  bende.
bir çıyanın kıskacında bağlandığın yaşam
müsvedde defteri...


oynamayan tüllerin
sorgucu taş duvarın suratına
lanetini savurur
sayılamayan günlerin
uyduruk hesabında güler gözlerin
tanımazken kendini yaşdönümlerinde
ince noktasına denk geldi yaşam
ruhun canla kavgasında
çözülmedi kördüğümlerin...


yeşillerin içinden bir yeşil seçtim
gözlerin geldi ellerime
kalmış bir yerlerde aramadığın
gri, ezik bir güneş doğarken
hiç görmediğim pencerenden
bir cam aç bana

havalandır tüllerini ruhuma

aynı duayı nakarat etmiş kalbine

şarkılar armağan ediyorum

hepsi de uyuyor halimize, pür mealimize

müsvedde defterimize...

unutulmuşluğun unutulmazlığında / anlamsız cümleler yerinde kalsın







selma dönmez


23 ocak 2011