24 Ekim 2014 Cuma

dar uykuların koyuluğu


çocuklar gelecektir çocukları ölen toplumun geleceği de ölür
-----------------------------------------------------------------------------



yağmur yağarken kentin rüyalarına 
dilek tutulmaz mı yağmur tanelerinden

toprağın altı soğuk
varmasa çocuklar keşke oraya

yatıp har uykuların koyusunda 
uyanmak masum ölümlerin gün doğumunda

boşuna koşturmaların sıkıntısı- gelmişe geçmişe ağıt- rüyalarla...




yön neydi, kim dağıttı yaşama
pusulası şaşmış soruları 
bir masa iki sandalye
ağlarken tombul semaver
anlamaz mıydı yanıtları?



toprağın altı karanlık
almasa koynuna keşke çocukları


gölge kalkmadan yatsa dilek yastıklarına
bir selam gidip gözyaşı olsa
ötede bir yastığın renklerini parlatmaya
anmadan kentin çöpüne atılmış yılları

boşuna ölmelerin gözyaşları gelmişe geçmişe ağıt rüyalarda...

satılmayan ne bırakır
kağıt parçalarına vurulmuş
çürük çarık kalpler sarmaşığı 
dar alanlar koyuluğunda 
sessiz sessiz ağlarken 
çocuksu kentin zarafeti

toprağın altı sessiz 
kabul etmese keşke çocukları

bu gece 
yağmur yağdı durmaksızın 
zamansız uyumalarına kentin

boşuna çabalamanın ağrıları- gelmişe geçmişe ağıt- rüyalarda

koyu bir masal şimdi hiç bir renkle parlatamadığın...

----------------------------------------------------------------


ölü çocuklar ölüm çocuklarını doğurur 
çocuklarına ağlamayan topraklarda ot bitmez bahar gelmez
bir ağaç altında rüya göremeden herkes taşa yazar çocukluğunu...



 Selma Dönmez 9 nisan 2014

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder