29 Mayıs 2010 Cumartesi

yaşamaya bahane gerek

ne zaman bir türkü duysam

altı yaşında bir çocuk olurum

yastığıma sarılır

kımıl zararlılarını bulurum

radyonun sesi derinden girer kanıma

ruhuma sarmalanır ayrık otlarım ...



ne zaman bir şarkı duysam

onbeşine basar yaşım

sevdalanırım kimse yaşamamışcasına

gri  bulutlarıma yaslanır, ağlarım



ne zaman bir marş duysam içim titrer

kutaramadığım ülkem gelir aklıma

gençliğin tozları uçuşur havada

ekmek arası aklımı yerim

ızgara olur ciğerlerim ...



ne zaman bir şiir duysam

söylenmemiş dizeler

yazılıp atılmış şiirler

kalbime süzülür nefes gibi

tüm yaşamım ıhlamur kokar

yaşadığıma memnun olurum ...

19 Mayıs 2010 Çarşamba

depresif mart

nisan yağmurlarıyla ıslanmayan aşıkların

yüzlerinde şeftali çiçekleri

kalplerinde aşkın tarihi

ödev uzun yıllardı

meyveye yalnız durdu aşk...





mayıs aşk mı aşık mı derken

kırgındı belkide bir ara durakta

bir aşk ekspresinin bozulup kalmasına

yıllardan rol çalmasına...





haziran şiir ayları

yüreğin hücrelerine

gönüllüce ezber tutturulan

dize dize aşk aradığımız

sonra oturup ağladığımız





yazlar var mıydı biz nerdeydik?

anımsamak zor

hep kışın yaşamışız

aşıklar kışı yaşar

şairler gece yazar ya öylesine...





eylül senfoniler şirler sana

düşen her yaprakta küser aşk bana

şiir titrer sevginin ilk soğuklarında

yüreğin kazağı güvelenmiş ayrılıklarda...





ekim'in hassasiyetinde döküldü

yürek denkleri

resimler ve mevsimler tartmadı birbirini



kasım sarı aşk sarı

takıntılı aralık

yeni sevdaya atladı

ocak'ın  kibirinde aşk yanmadı

gururla aşk aynı yerde yaşamadı

gülümsemedin aşka hiç, depresifsin mart

kendini bulunmaz sanıyorsun

sen depresif ben serseri!

aşk manik mi depresif mi?



bilmiyorum ama

şu anda pembe bir depresyondayım

ve aşk gökkuşağımı boyamakta

ister geçici olsun, ister psikotik

alır be aşk ruhsat

aşk güzel şey mart, depresif mart..  
 
 
 
                             Selma Dönmez               19 mayıs 2010