23 Nisan 2010 Cuma

Kaçmış aşk zamanları...

aşktan korkup kendinden vazgeçen duygular
kullanılmayan eşyalar dolabında tozlarına mahkum
çocuksu yalnızlıklarda yosun tutar alınganlıklar
erik ağaçları sözleşince baharla
belki aklına gelir eski sevdalar



gönyelenmez, şakül tutmaz acılar
dik durmaya çalışırken yaşamda
arzın merkezi sevda merkezi değil
doğru mu izdüşümlerde aradığın aşklar ?



gecenin laciverti içinde biten yolculuklarda
sesler bir serçenin rüzgarla boğuşmasında kaybolur
duymak için zaman trenine binmelisin



düştüğün sağır kuyu duymaz feryadını
kırık gitar penası acıtır
kalbindeki yaşlı heyecanı
antika şarkılar ruhun mola yeridir artık...



hep mutlu olmaktan ibaret sanma
artılar ve eksilerle dengesizdir yaşam
yalnızlığın şalıyla akşamın koyusuna sızar
bir akvaryumda kendini hapsettiğin yıllar



bir kar yağsa ve sen o sevdiğin gözlerde donsan..
eski bir tebessümün dokunulmazlığında kaybolsan
sonbahar bile tükendi elimizde artık bu kış son...



sondur bahar sarıya ulaşınca
artık kalp suları çekilmiş bir ada
bulutlarda kahve içemedi köpük köpük
mavi bir balondur aşk çocukluğumuzdan kalma
alındığının ertesi günü sönük...



....kaçırmıştır bir kere zamanı şimdi çek gözünden vur kalbini..




Selma Dönmez 21 ağustos 2009

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder